Praag ontdekken met trams! :D

Jaaa, je leest het goed! Vandaag ben ik Praag met trams gaan ontdekken! :) Wat was dat een vet goed idee!

Vanmorgen werd ik best vroeg wakker om kwart over 8 ongeveer al. Wel lekker dat het nog zo vroeg is, want ik lag er om 11 uur in gisteravond. Dan had ik de slaap ook wel nodig. Ik begon de dag met lekkere thee die ik van huis had meegenomen, uit de winkel bij de Sallandse Heuvelrug, waar ik kortgeleden met mijn ouders nog was om lekker te wandelen. Hier staat een waterkoker, dus die ga ik weer lekker benutten.

Ik heb hier trouwens ook weer een balkon, wat een feest is dat! :) Daar heb ik lekker de thee verorberd, samen met een banaan en een yoghurtje, die ik gisteravond op de terugweg van de Mac Donalds gehaald had voor deze dagen en daarna ga ik maar eens op pad.

Maar wat zal ik doen en waar ga ik heen? Nou, weet je wat? Ik pak gewoon een tram en ik zie vanzelf wel waar ik uitkom. Gaat er eentje toch niet naar het centrum, dan stap ik uit en dan pak ik een andere de kant terug of een andere route. Het is wel een klein beetje met een doel hoor, dat wel :)

Van een goede vriendin van mij, Anoeschka, krijg ik ondertussen nog allerlei leuke tips waar ik de eerste dag heen kan gaan. Zij navigeert me ondertussen (ik heb haar mijn livelocatie gedeeld) naar een prachtig park en naar de heuvel. Daar stap ik uit.

De funiculair is helaas buiten gebruik, want de rails worden gerestaureerd. Wel heb ik de locatie gespot, waar hij normaal gesproken heengaat. Daar heb je een prachtig uitzicht over de stad.

Ik word genavigeerd naar een toren. Ik dacht: huh, wat? Parijs? Ik ben in Praag, toch? :) Dat was mijn allereerste gedachte toen ik daarlangs liep. Ik wil alleen nog niet meteen de toren op, eerst nog wat van het park bekijken.

Na een tijdje loop ik toch terug. Ik ben nog wel wat gesloopt van het vele wandelen in Berlijn, dus ik ga nu lekker de toren op. Het is de Petříntoren trouwens. Ik koop een kaartje voor de lift naar boven (en eventueel naar beneden), zodat ik mij het klimmen kan besparen. En als het kan, dan pak ik straks wel weer de trap terug naar beneden, zodat ik ook het tweede plateau kan bekijken.

En dat is maar goed ook dat ik dat gedaan had, want het blijken 299 treden te zijn! De terugweg gaat dan wel een stuk makkelijker. Onderweg nog wat foto's gemaakt op het tweede plateau en daarna maar naar beneden gegaan. Daar was nog een tentoonstelling over de geschiedenis van het gebouw. Het gebouw komt uit 1891 en is inderdaad gebasseerd op de Eiffeltoren. NIet gek dus, dat-ie er heel erg op lijkt! :)

Daarna heb ik mijzelf getrakteerd op een lekkere strawberry cheesecake en een Fanta en hierna besloot ik maar weer verder te gaan naar...

... De Karelbrug! :) Prachtig om hem weer te zien! Deze brug herken ik nog wel van mijn vorige trip met mijn ouders en met Bas in 2008, toen ik daar was in de herfstvakantie. Het is er altijd bizar druk, maar wel erg sfeervol. Veel handelaren en kunstenaars stonden er langs de kant om portretten, landschappen of karikaturen te maken. :)

Ik wil eigenlijk nog heel graag gauw naar het plein met de prachtige klokkentoren en de kerk toe, nu het nog licht is. Dat lukt me nog net! Het duurt niet heel lang, of de avond begint al te vallen. Wel knus! :)

Nu de avond helemaal gevallen is, besluit ik weer de tram terug te nemen naar de oude stad aan de overkant. Onderweg had ik van diezelfde vriendin van eerder al de tip gekregen om daar naar een Tsjechoslowaaks restaurantje te gaan bij een hotel, dat leuk geprijsd is. Het eten dan, het logeren weet ik niet :)

Tsjechië staat bekend om hun goed gevulde maaltijden. Ik wil alleen niet al te copieus eten, maar ik heb wel zin in wat lekkers en in wat traditioneels. Met een leuk gelukje vind ik schnitzel op de kaart staan, maar dan op zijn Tsjechisch bereid: dus geen friet, maar aardappelsalade, uienringen en augurken erbij en het vlees is ietsje zouter. Super lekker, met als voorgerecht een spinaziecrèmesoepje en een huisgemaakte icetea en als laatst een tea for one voor toe.

Het is een erg gezellig hoekje! Het blijkt dat ik er ruim 2 uur gezeten heb, kun je nagaan. Ik ving op dat een stel uit Ierland morgen naar huis gaat, dus ik wens ze nog een goede reis terug voor morgen. Zo kregen we een leuk gesprekje. Ze vroeg naar mijn plannen. Heel enthousiast zei ze dat ze dat ooit ook echt eens wil doen, als ze daar de tijd voor zou hebben. Ze wenste me een goede reis (en haar man ook) en drukte me op het hart om voorzichtig te zijn. Superlief dat iedereen zo aan mij denkt als ik vertel dat ik alleen ben. :)

Daarna besloot ik dat het ook maar tijd was om weer naar huis te gaan. Oh nee, helemaal niet! Dat was wel handiger geweest, haha! Verrek! :)

Tijdens het eten had ik ineens zin om eens gek te doen. Hoezo nu naar huis? Het is half 11 en wat doe ik? Ik pak een tip aan, die ik gekregen had van nog een andere vriendin en ga de metro daarnaartoe brengen. Ik had ineens weer wat energie om weer op pad te gaan, dus waarom ook niet?!

Ik ga naar Jiřího z Podĕbrad, waar overdag een boerenmarkt is. Niet om kwart over 11, maar dan weet ik in ieder geval waar het is.

Maar ik zou Georgette niet zijn als ik bij mijn metrohalte Malonstranská de verkeerde richting niet zou pakken... Nou, wel dus. Oeps! In plaats van naar het centrum over het water, ging ik juist totaal de andere kant op en zag ik bijna het vliegveld. Typisch!

Gauw weer terug en dan wel uitstappen bij Jiřího z Podĕbrad. Ik zag daar de kraampjes leeg al staan, al klaargezet voor morgen. De omgeving was wat afgezet, omdat ze daar het park helemaal gaan herinrichten. Nu ziet het er nog wat sip uit, maar het gaat er vast mooi worden. Het park ziet er al prachtig uit op de tekeningen. Ik ben benieuwd!

Na Jiřího z Podĕbrad wilde ik ook écht nog even naar de wijk Vinohradý. Dat moet ook een mooie plek zijn, al weet ik niet zo heel goed waar ik precies naartoe moet. Nou ja, ik ga gewoon kijken. Eén halte met de metro verder en ik ben er al.

Pff, die tunnels hè, bij Jiřího z Podĕbrad, zijn echt diep. Dat was wel even een dingetje, ook voor mij. Ik was natuurlijk al wel wat moe aan het worden, stiekem... Ik heb eigenlijk geen hoogte- of dieptvrees, maar de roltrap omhoog vond ik eigenlijk niet zo héél chill. Waarschijnlijk omdat je geen idee hebt waar die trap ophoudt, want naar beneden had ik er geen problemen mee.

Eenmaal aangekomen wist ik dus niet helemaal goed waar ik het zoeken moest, maar ik vond er wel een mooie boulevard. Waarschijnlijk ga ik het morgen nog maar eens proberen als het licht is.

(Ik moet telkens tussendoor weer lachen als ik weer terugdenk aan dit moment, want dit is wel classic)

Ik was intussen lekker aan de wandel onderweg naar "een tram terug richting huis", maar ergens tussendoor zag ik op Google Maps dat de eerstvolgende tram naar Muzeum, de halte waar ik heen moet, over een kwartier al zou gaan. Daar moet ik overstappen op een metro naar het hotel. De late metro gaat al over 12 minuten. Pff, heb ik weer... Dit gebeurt me echt te vaak als ik op avontuur ben, haha!

Nou, gauw schakelen en bedenken van: haal ik die tram nog? Haal ik dan de metro nog? Nee? Dan rennen naar halte Muzeum! En wel nú!

Gelukkig is het me nog gelukt, maar dat scheelde niet veel. Ik had nog anderhalve minuut over bij Muzeum, fieuw! Vorig jaar in Milaan miste ik de laatste metro net en moest ik een eind lopen, 3 kwartier lang. Gelukkig nu niet :)

Het is nu half 1 en ik ben weer thuis!

Welterusten, tot morgen! :)