Krijg nou wat! Verse sneeuw! :D

Nou, dat was mee een dagje wel vandaag! Ik ben inmiddels weer verkast naar mijn nieuwe plek, maar ik ben lang in Innsbruck gebleven vandaag. Laten we maar beginnen bij het begin...

Want dat wás wat, kan ik je vertellen. Want die plu, hè? Gisteren zeiden een paar mensen al tegen mij: "Niet te veel stressen, het komt vast wel goed". Nou, dat heb ik geprobeerd, maar het is me niet echt gelukt. Het was vandaag. Om kwart voor 8 had ik mijn wekker staan, maar ik was al een stuk vroeger wakker, helaas. Sterker nog, ik heb eigenlijk na 3 uur vannacht helemáál niet meer geslapen. Toch door de stress van de paraplu, denk ik. Ik heb even Lela een berichtje gedaan dat ik even weg moet en ik heb de situatie uitgelegd en dat ik daarna weer terugkom. Daarna op pad, want de winkel is bijna open...

Op naar de Müller dus! Al lopende heb ik een filmpje gemaakt van dat ik onderweg ben. Je kunt de spanning en een beetje de paniek in mijn gezicht helemaal voelen. Ojee, ojee. Als dat maar goed gaat, want ik wil die plu echt terug. Het wordt de laatste tijd ook weer kouder.

Om 5 minuten over half 9 was ik er binnen. Ik ben héél gauw naar de roltrap naar beneden gerend en daar lag-ie hoor, de paraplu! Gelukkig! [e-1f60d] Als een kind zo blij liep ik de winkel weer uit. Ik heb nog wel even naar pennen gekeken, waar ik gisteren niet meer aan toe kwam. Hierna ging ik nog even de stad rondlopen en daarna wilde ik weer huiswaarts keren. Het is inmiddels super lekker weer geworden in Innsbruck! Er was een helder blauwe lucht en er kwam een zonnetje bij, lekker fris. De bergen waren bedekt met verse sneeuw van vannacht! Langzamerhand zag ik de wolken bij de bergen verdwijnen. Ik wilde hier eigenlijk nog helemaal niet weg! :)

Hierna keerde ik weer terug. Het was inmiddels kwart over 9. Ik merkte echt dat ik even bij moest komen van de korte nacht en van de spanning van vanmorgen. Lela was blijkbaar ook niet thuis, toen ik weer terugkwam. Ze zei later dat ze naar de tandarts moest die ochtend. Ik schreef nog even het kaartje voor Lela en daarna wilde ik weer even gaan liggen.

Lela kwam niet heel veel later binnen, dus echt slapen lukte me helaas niet meer. Ik heb haar het verhaal voer de paraplu verteld. Ze heeft dat ook een keertje gehad. Die van haar is helaas nog steeds weg... Ze zei ook dat om 12 uur vanmiddag de nieuwe gast al komt. Balen, want dan moest ik nu wel pakken. Lela wilde namelijk daarna de kamer gereedmaken. "Geen stress", zei ze, "het komt wel goed". Later bleek dat de volgende gast er ook nog niet kwam om 12 uur, zelfs nog niet in de middag, echt balen, vooral voor Lela, die alles op tijd klaar wilde hebben.

Ik heb haar meteen het kaartje met de thee en de chocolaatjes gegeven! Ze was er zó blij en verrast mee! Ze vond de relaxte kat helemaal geweldig! :) De thee vond ze ook helemaal leuk. "Wat voor thee is dat? Zwarte thee? Dat is mijn lievelings!"

Het inpakken ging eigenlijk best wel vlot. Ik was rond half 12 uiteindelijk klaar, heb heel eventjes alsnog op bed gelegen en at op de bank in de logeerkamer nog een croissantje. Ik gaf Lela aan dat ik klaar was en toen zei ze heel droog: "Maar waarom drink je geen thee mee? Kom!" Dus we hebben nog gezellig gekletst over van alles en nog wat en heb de laatste pretzel ook nog opgegeten die ik nog over had. Daarna ging ik op pad, dan kon zij in alle rust om alles klaarmaken voor de volgende logé.

Eenmaal buiten had ik helemaal een "Wauwgevoel"! Meer kon ik niet zeggen op dat moment. Het zonnetje is nog méér gaan schijnen, de bewolking die er was bij de bergen was nagenoeg helemaal weggetrokken. De bergen waren kraakhelder! Ik wilde écht niet weg nu, haha! "Zal ik nog een keer de bergen in gaan? Het is kwart over 1 nu. Moet lukken, toch?", dacht ik bij mijzelf. Ik had een lichte twijfel, maar ik ging er gewoon voor. Op naar de bergen! [e-1f603]

Met de Hungerburgbahn ging ik weer omhoog. De vorige keer zat ik achterin, nu wilde ik graag voorin zitten. Je kon het verrassend goed zien allemaal. Vanaf de tunnel, waar je de tegenligger kunt zien, gaat de bergtrein ontzettend steil omhoog. Best indrukwekkend!

Toen ik boven was bij Hungerburg, heb ik gauw een blik geworpen op het uitzicht over Innsbruck en daarna ben ik vrij snel naar de eerste téléphérique gegaan die daar Seegrube toe gaat. Ik moest een beetje spaarzaam zijn met mijn tijd, want rond half 4 ergens wilde ik weer beneden staan. Dan moest het wel lukken met de trein van vanmiddag. Op naar Seegrube!

Ik probeerde in de téléphérique een beetje gunstig te staan, zodat ik wat kon filmen. Het landschap veranderde volledig vanaf de sneeuwgrens. Het was heel bijzonder om te zien. Dit keer wilde ik meteen naar boven gaan, want ik wilde dit keer wel wat meer zien van het hoogste punt dan de vorige keer. Op de terugweg was ik van plan om nog wel ietsje langer te kijken. Toen ik aankwam op Seegrube kwam mijn tweede téléphérique al heel snel! Gauw daar maar in.

Nou, Hafelekar, Top of Innsbruck, daar ben ik weer! :)

En nu heb ik meer tijd om te kijken! Dat is wel een cadeautje, zeg! [e-1f603]

Wauw, geweldig dit! [e-1f60d] Heel veel sneeuw! Er was een mega gure wind toen ik aankwam, het sneeuwde er ook flink! Eerst even het eerste uitzichtspunt bekijken. Je zag echt helemaal niks. Je stond volledig in de mist. Later trok het wat bij. Ik maakte nog een foto van een lievig stel en de meneer maakte andersom met mijn fototoestel ook nog een super leuke foto van mij op de top. Geweldig om die foto te hebben!

Daarna ging ik even een kijkje nemen aan de overkant. Dat stukje was helemaal nieuw voor mij. De sneeuw was daar mega dik! Ik kon het niet laten om van blijdschap even in de sneeuw te springen, haha! Het was half 3. Ik genoot nog even van het uitzicht en daarna ging ik weer terug naar de téléphérique, terug naar Seegrube.

De tijd ging toch een beetje snel, want het was al half 4. Ik miste net een téléphérique eerder naar Seegrube. Na een klein kwartiertje ging ik terug naar beneden. Rond 4 uur wilde ik weer terug zijn in Innsbruck, terug bij mijn tassen.

Tussendoor mijmerde ik wat. Ik vind het altijd zo bijzonder dat het landschap zo kan veranderen als er ineens sneeuw bij komt. Ik had de hele tijd het idee dat ik bij Champéry boven sta. De omgeving gaf me echt een thuisgevoel. Met een klein beetje moeite ging ik van Seegrube weer terug naar Hungerburg. Even een kleine blik naar het uitzicht naar het uitzicht beneden en daarna wilde ik weer terug naar de bergtrein naar Innsbruck. De intervallen tijdens de ritten gaan per kwartier en de tijd had ik wel hard nodig.

Bij Hungerburg had ik geluk! Ik had nog precies 3 minuten voor de bergtrein terug naar beneden. Perfect! Ik zat deze keer weer helemaal achterin, waar je heel mooi naar beneden kunt kijken. Ik vond het wel grappig dat ik met dezelfde mensen in de bergtrein naar beneden ging als in de laatste téléphérique naar van Seegrube naar Hungerburg. Ze gingen mee tot aan de dierentuin. Vanaf daar duurde het niet heel lang meer tot ik weer in Innsbruck was. Dan meteen door naar Lela toe.

Qua tijd was het me gelukt! Het was iets voor 4 toen ik weer beneden was. Ik liep gauw terug naar huis. Ik had geen sleutel meer, omdat Lela die nodig had voor de nieuwe logé, dus we hebben afgesproken dat ik haar een berichtje zou sturen als ik in een halfuurtje weer bij haar zou zijn. Ze is dan in de buurt, dus ze kan de deur openen als ik op het knopje druk.

Ik zag onderweg een bus aankomen rijden, ik had geluk! Ik pakte de tram, zodat ik wat tijd won. Bijna alle dagen heb ik dit stukje gelopen. De tijd ging lekker snel zo, want om 10 over 4 was ik weer terug bij Lela. Ik twijfelde onderweg wanneer de trein precies ging: half 5 of kwart over 5? Gelukkig voor mij om kwart voor. Dat gaf mij wat tijd om rustig te kunnen sjouwen.

Van Lela kreeg ik een betere tas om mijn tasje uit Bratislava in mee te nemen en om de spullen wat beter te verdelen onderweg. De rest van de broodjes gingen ook nog mee en na een knuffel met Lela was het dan echt tijd om te gaan.

Uiteindelijk scheelde het niet heel veel meer, maar ik heb de trein gehaald. Toch ietsje te lang gekletst nog met Lela, denk ik. :) Onderweg moest ik echt even in één keer door, foto's maken tijdens de terugweg lukte daarom niet echt meer. Het was super druk op het station, pfoe! [e-1f605]

Intussen was ik lekker geïnstalleerd in de trein. De trein was enorm druk en zat stampvol, maar ik zag een leeg bezet plekje. De mensen waren waarschijnlijk naar de restauratiewagen gegaan. Volgens mij is dit de drukste trein die ik al die tijd gehad heb. Pfoe! Het is niet heel lang reizen naar mijn volgende plekje. Over een kleine 2 uur zou ik er zijn! Zin in!

De eerste stop was Jenbach. Hier gingen er al aardig wat mensen uit, al bleef de trein nog behoorlijk vol. Het zal wel de spits zijn, denk ik. Het eerste stuk van de reis was hetzelfde als dat ik reed vanuit Wenen. Na Jenbach passeerde ik Kirchbichl en Wörgl Hauptbahnhof. Dit is een plekje die ik nog ken van het skiën. Vervolgens zag ik Kufstein weer. Bijna de grens! Hier kon ik niet echt meer foto's maken, want de twee heren kwamen weer terug. Na de wisseling van plaats zat ik niet meer aan het raam. Nog 3 stops te gaan!

Bij Rosenheim passeerde ik de grens! Ik ben weer in Duitsland! Gek idee dat ik weer in een land ben dat aan Nederland grenst. Bijna, bijna! De avond is weer gevallen als ik bij München-Ost ben. Knus wel!

En ik ben er! Ik ben in München! [e-1f603]

De laatste stad die ik ga bekijken, veel zin in! Ik wilde hier al zolang heen! Bij aankomst zag ik de trein naar Dortmund staan. Jeetje, wat ligt die stad weer dichtbij Nederland. Lang geleden dat ik weer een plaats zag dat zo dichtbij huis ligt. Grappig wel!

Ik maakte nog even wat foto's van de omgeving en kocht weer een 3-daagse openbaar vervoerpas om weer wat sneller bij het nieuwe hotel aan te komen. Even uitzoeken nog hoe ik er kom. Dat was nog wel een dingetje trouwens, het vinden van de tram. Ik stond telkens verkeerd, maar uiteindelijk is het gelukt!

Inmiddels ben ik lekker ingecheckt. Ik zit nu in Hotel Montree, mijn nieuwe plekje voor de komende dagen. Leuk! Ik heb er zin in om deze stad te ontdekken. Ik ben inmiddels lekker bijgekomen en ging nog even wat eten zoeken.

In het hotel zocht ik naar een leuk eettentje in de buurt en dat heb ik gevonden. Ik vond een leuk hamburgerrestaurant op één tramhalte afstand, perfect!

Wel leuk, want het is een heel ander soort restaurant vergeleken met gisteren. Het is wat Amerikaanser, met een gezellige sfeer. Ik koos de hamburger van de maand, de quattro stagioni, voor als je niet kunt kiezen tussen een hamburger en een pizza. Het was maar goed dat ik niet al te veel gegeten heb vanmiddag, want de pizza vulde goed. Ik had goede trek! :)

Hier heb ik de rest van de avond nog lekker gerelaxt. Ik begon wat moe te worden en ik voelde mijn slaapgebrek wel een beetje van vanmorgen. Het is trouwens goed koud hier, brr!

Nu lekker bijkomen en morgen lekker München in! Zin in!! [e-1f603]

Tot morgen!!